|
ابليس و شيطان به مانند انسان و بشر مترادف و هم معنى هستند. ابليس از نظر لغوى به معنى مأيوس و متحير آمده از ماده بلس و شيطان از ماده شاط به معنى كسيكه از غضب برافروخته است و يا از ماده شطن به معنى دورى است كه دورى از خوبيها و خداوند مراد است و در كل مراد از اين دو لفظ همان شيطان است. ولى در قرآن آياتى كه مربوط به سجده نكردن شيطان است واژه ابليس آمده همچنين در جريانات راجع به حضرت آدم (ع) بيشتر واژه ابليس آمده و در چند مورد شيطان آمده است و موارد ديگر استعمال شيطان براى شيطان معروف و ساير شياطين آمده است به همين جهت برخى مدعىاند ابليس عَلَم و اسم خاص همان شيطان معروف است كه سجده نكرد گر چه در قرآن ابليس در غير شيطان معروف به كار نرفته ولى دليلى بر اين ادعا وجود ندارد و واژه ابالسه كه جمع ابليس است در روايات فراوان آمده كه نشانگر اين است كه علم و اسم خاص براى ابليس كه سجده نكرده نيست. و اما علت اينكه چرا در قرآن در برخى موارد واژه شيطان و در برخى ديگر از واژه ابليس استفاده شده براى ما روشن نيست. (مجمعالبحرين)
|